Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2011

Ιστορία Αθλητισμού

Ο αθλητισμός ήδη από τα αρχαία χρονια έπαιζε πολύ σημαντικό ρολο στη ζωή των ανθρώπων.Η ανάγκη της άμυνας ή της επίθεσης, η προσπάθεια περάσματος μιας υδάτινης έκτασης ή η αναρρίχησης σε δέντρα ήταν η αφορμή που τους οδήγησε να ασχοληθούν με τον αθλητισμό.Πολλοί πίστευαν ότι ο ιδανικός πολίτης ήταν ολοκληρωμένος στο σώμα και ολοκληρωμένος στο νου και στη ψυχή.Ο Σωκράτης υποστήριζε ''κανένας πολίτης δεν έχει δικαίωμα να παραμελήσει τη φυσική αγωγή διότι είναι καθήκον του να βρίσκεται σε άριστη φυσική κατάσταση ,έτοιμος να υπερασπιστεί την πατρίδα του σε περίπτωση κινδύνου''.Έτσι ο αθλητισμός αποτελούσε μέσο αγωγής με κύριο στοιχείο του τον ανταγωνισμό και την άμιλλα.Οι πιο σημαντικοί αγώνες εκείνης της εποχής ήταν τα Πύθια,τα Ίσθμια τα Νέμεα τα Ήραια και οι Ολυμπιακοί αγώνες που ξεκίνησαν το 776 π.Χ .Μία Ολυμπιακή νίκη αποτελούσε πάντα το μεγαλύτερο έπαθλο που μπορούσε να κερδίσει κανείς και ο νικητής ξαναγύριζε θριαμβευτής στην πατρίδα του.Τα αγωνίσματα της αρχαίας Ελλάδας ήταν : ο δρόμος, η πάλη, η πυγμαχία, η δισκοβολία, ο ακοντισμός , ο δρόμος και το πένταθλο.Γενικότερα ο αθλητισμός στην αρχαία Ελλάδα ήταν περισσότερο μέσο ψυχαγωγίας παρά διασκέδασης .Οι αθλητές δεν αγωνίζονταν για κάποιο έπαθλο αλλά σκοπός τους ήταν η εκγύμναση του σώματός τους .
Αργότερα στα ρωμαικά χρόνια ο αθλητισμός εμπορευματοποιήθηκε με την εμφάνιση επαγγελματίων αθλητών .Οι Ρωμαίοι όπως γίνεται και σήμερα πλήρωναν τεράστια ποσά για να αποκτήσουν τους καλύτερους αθλητές με τους οποίους θα εξασφάλιζαν μια νίκη στους Ολυμπιακούς αγώνες.Δηλαδή αυτοσκοπός για τους Ρωμαίους άρχισε να γίνεται η νίκη για τα χρήματα από μέρους του αθλητή και των χρηματοδοτών του .Έτσι ο αθλητισμός έπαψε να είναι μέσο ψυχαγωγίας καθώς μετατράπηκε σε μέσο διασκέδασης .Ακόμη ,στα ρωμαικά χρόνια οι αυτοκράτορες χειραγωγούσαν τις μάζες έτσι ώστε να φανατίζονται με τον αθλητισμό και να μην ασχολούνται με τα πολιτικά και κοινωνικά προβλήματα .Έτσι οι πολίτες αφοσιώνονταν σε ορισμένα αθλήματα και δεν αντιδρούσαν στις πολιτικές των αυτοκρατόρων .Ανάπτυξη του αθλητισμού υπήρξε και στο Βυζάντιο.Πριν από κάποια χρόνια υπήρξε η άποψη ότι στο Βυζάντιο δεν ασχολούνταν με τον αθλητισμό αλλά μόνο με τις αρματοδρομίες .Έρευνες που έγιναν απέδειξαν ότι η άθληση σαν στοιχείο της αρχαίας ελληνικής κουλτούρας δεν έπαψε να υπάρχει σαν γνώρισμα στον ελληνικό τουλάχιστον βυζαντινό πληθυσμό .Την εποχή του Βυζαντίου όλοι οι θρησκευτικοί αγώνες είχαν καταργηθεί διότι θεωρούνταν ειδωλολατρικοί και δεν επιτρέπονταν στην χριστιανική κοινωνία .Παρ' όλα αυτά όχι για θρησκευτικούς λόγους αλλά από συνήθεια και για ψυχαγωγικούς λόγους οι Βυζαντινοί συνέχισαν να γυμνάζονται . Μετά την πτώση του Βυζαντίου στους Τούρκους ξεκινάει μία νέα ιστορική περίοδος για τους Έλληνες .Η άθληση της εποχής αυτής έχει τις ρίζες της στους τελευταίους αιώνες του Βυζαντίου .Χωρίζεται σε δύο είδη την λεβέντικη και την λαική .Η πρώτη η λεβέντικη ,ήταν αυτή που έκαναν οι κλέφτες και οι αρματολοί οι οποίοι την χρησιμοποιούσαν περισσότερο για στρατιωτικούς λόγους .Η άλλη μορφή είναι η λαική .Σ' αυτήν έχουμε πολλά παιχνίδια και αγωνίσματα που τα χρησιμοποιούσε ο λαός για ψυχαγωγικούς σκοπούς .Συμπερασματικά ο αθλητισμός αναβίωσε από τα αρχαία χρόνια μέχρι τα σημερινά παρόλο που δέχτηκε πολλές μεταβολές .

1 σχόλιο:

  1. Πολύ καλό κείμενο. Ενδιαφέρουσα η διαχρονική προσέγγιση και τα σχόλια .

    ΑπάντησηΔιαγραφή